[Przedtem]

Słyszeliście kiedyś o zbiegu okoliczności. Wiecie o co mi chodzi, idziecie ulicą, która do złudzenia przypomina wam tą z horroru i fantazjujecie o gasnących latarniach. Nagle w jednej z nich żarówka eksploduje. Myślicie wtedy: „zbieg okoliczności” i idziecie dalej, ale jest rzecz, o której powinniście wiedzieć. Otóż, one nie istnieją. Nic nie dzieje się przypadkiem, wszystko ma swój powód. Przestępcy nie są „przypadkiem” źli, matki nie są „przypadkiem” nadopiekuńcze, a ludzie „przypadkiem” nie wyprowadzają się. Wracając do ostatniego przykładu, mamy wiele wymówek, co do naszej zmiany miejsca zamieszkania: rodzice zmienili pracę, nękali nas w szkole czy może okropny stan owego miejsca. A jak może być naprawdę? Oczywiście w tę prawdę nikt nie uwierzy. A wy byście uwierzyli gdybyście usłyszeli, że wasz kumpel wyprowadza się do innego miasta ze względu na seryjnych zabójców, którzy tam przebywają? A może przekona was bardziej fakt, iż żyją oni już ponad 400 lat? A co powiecie na to, że ich ofiary nie są przypadkowe? Ale o tym innym razem. Pewnie teraz zadajecie sobie pytanie: „Kim jesteś?”, a ja ułatwię wam sprawę.

Nazywam się Ashton Irwin, niby zwyczajny siedemnastoletni chłopak i muszę wam coś powiedzieć w sekrecie, jestem strażnikiem. Aktualnie przeprowadzam się z rodzicami z Sydney do miasto położonego w stanie California - Bloodville. Wyjeżdżamy tam w poszukiwaniu pewnej osoby, a jednocześnie za Gordonem Lansbery’m i jego pulą zagłady. Mieszkałem tam kiedyś u babci, kiedy jeszcze nie byłem wtajemniczony w sekrety rodziny, bo byłem zbyt mały. Dzisiaj to ja wprowadzam nowicjuszy do naszego świata, ratuję osoby z listy i szukam marzycieli, jedynych osób, które są jeszcze w stanie nas uratować.

Kontynuując obalanie ludzkich „mitów”, zajmijmy się księżycem. Definicja twierdzi, że jest to jedyny satelita Ziemi i temu nie mogę zaprzeczyć. Ale „pójdźmy” głębiej. Na tym ciele niebieskim zachodzą pewne schematy zwane fazami księżyca, jedną z nich jest pełnia. Nie jest to zwykła noc. W moim świecie, to wtedy zostają wybierane nowe ofiary, nowa lista zagłady. Jak co roku, mamy 12 pełni, co daje około 60 ofiar rocznie przypadających na jedno z wybranych miast. Jedyną dobrą strona tej rzeczy jest to, że od ponad 400 lat to samo miasto nie zostało wybrane dwa razy.

Bloodville będzie jak każde wcześniejsze miejsce. Przypiszą mi plakietkę „tego złego chłopca”, dyrektor i nauczyciele będą mnie nienawidzić, a laski będą się płaszczyć. Zapewne znajdzie się dla mnie miejsce w szkolnej drużynie futbolu, zostanę bohaterem tegoż zespołu, aby po roku zniknąć. Tylko mam nadzieję, że jedna rzecz wydarzy się inaczej, tym razem nie wyjadę. Mam zamiar pokonać łowców i wiem, że marzyciel z tego miasta pomoże mi.